میزان واردات الکترود گرافیتی به کشور چقدر است؟
ایران یکی از بزرگترین واردکنندههای الکترود دنیاست. این واردات از چین و هند (کشورهای صادرکنندههای اصلی الکترود به ایران) تامین میشود.

ایران یکی از بزرگترین واردکنندههای الکترود دنیاست. سال گذشته حدود 100 هزار تن از این محصول وارد کشور شده است. به همین دلیل این فرصت توسط دولت به فولادسازها داده شده تا بتوانند با توجه به نوسانهای نرخ ارز بدون مشکل الکترود وارد کنند. چین و هند صادرکنندههای اصلی الکترود به ایران هستند. سال 96 ایران از چین 67227 تن و از هند 11878 تن الکترود وارد کرده است.
نیاز ایران به الکترود گرافیتی
تولید فولاد ایران در سال 1396، 5/21 میلیون تن بوده است.همه فولادسازیها به جز ذوب آهن اصفهان از روش کوره قوس الکتریکی استفاده میکنند. میزان تولید ذوب آهن 8/2 میلیون تن در سال است. در نتیجه 7/18 میلیون تن فولاد به روش کوره قوس الکتریکی تولید میشوند. میانگین مصرف الکترود گرافیتی در یک تن فولاد 3 کیلوگرم در ایران است.
واردات الکترود گرافیتی مورد نیاز ایران بیشتر از چین و هند انجام میشود. به طور مثال ایران در سال 1396، 67227 تن الکترود از چین و 11878 تن از هند وارد کرده است. همچنین بر اساس افق 1404 تولید فولاد کشور باید به 55 میلیون تن برسد. براساس همین سند چشمانداز به بیش از 100 هزار تن الکترود نیاز خواهیم داشت.
مصرف الكترودگرافیتی در ایران
میزان مصرف الكترود در ایران به ازای هر تن حدود 2 تا 3 كیلوگرم است كه حدود 10 درصد قیمت تمام شده محصولات فولادی را تشكیل میدهد. قیمت الكترودگرافیتی به نوع الكترود و كیفیت آن نیز بستگی دارد. به طور كلی الكترودگرافیتی مصرفی در صنعت فولاد را از نظر قطر به دو دسته میتوان تقسیم كرد.
كیفیت الكترودهای تولیدی به درجه یا كیفیت ككسوزنی بستگی دارد. از سال 1960 كه پیشرفتهایی در تولید كك سوزنی به وجود آمد و موجب تولید الكترودهای گرافیتی با كیفیت بهتری شد. حدود 80 درصد كك سوزنی تولیدی جهان برای تولید الكترودگرافیتی مصرف میشود. همانطور که بیان شد، این قطعه در کارخانههایی که با روش قوس الکتریکی فعالیت میکنند، مانند فولاد مبارکه، فولاد کاوه، فولاد خراسان، فولاد هرمزگان، فولاد آلیاژی ایران و اکثر تولیدکنندگان فولاد کشور مورد نیاز است. البته ذوب آهن اصفهان از روش کوره بلند استفاده کرده و دارای کوره قوس نیست.
بررسی بازار داخلی الکترودگرافیتی
از بهمن ماه سال 1395 که روند افزایشی قیمت الکترودگرافیتی آغاز شد، شرکتهای فولادی ایران این موضوع را جدی نگرفتند و اعتنایی به بازارهای جهانی نکردند. شاید دلیل وضع نابسامان این محصولات در کشورمان دربرهه زمانی کنونی همین موضوع باشد. نیاز سالانه کشور به الکترودگرافیتی 40 تا 50 هزار تن است. با استناد به اهداف صنعت فولاد کشور در افق 1404، حدود 90 تا 100 هزار تن الکترود گرافیتی نیاز است. در حال حاضر اکثر نیاز صنعت فولاد به الکترودگرافیتی از کشورهای روسیه، چین و هند تامین میشود.
قیمت الکترود پیش از آنکه صعود سریعی داشته باشد،به ازای هر تن حدود 20 تا 30 هزار تومان بود؛اما بنا به دلایلی که ذکر شد، قیمت آن تغییرات بالایی داشت و به صورت روزانه تغییر کرد. صنعت فولاد ایران غالبا متکی به کورههای قوس الکتریکی است و این موضوع موجب شد تا کمبود عرضه الکترودهای گرافیتی در ماههای اخیر، نگرانیهایی را به وجود آورد.
این امر تاثیر بالایی بر قیمت تمام شده محصولات شرکتهایی که از روش قوس الکتریکی استفاده میکنند، دارد. علاوه بر افزایش نرخ الکترود، باتوجه به اینکه این محصول به صورت ارزی خریداری میشود، با افزایش نرخ دلار، بهای تمام شده برای فولادسازان هم بیشتر میشود.قبل از صعود قیمت الکترود، به علت پایین بودن بهای برق در ایران، روش ذوب قوس الکتریکی توجیه اقتصادی داشت؛ اما صعود اخیر بهای الکترود این تصورات را بر هم زد و برگ تازهای برای صنعت ورق خورد.
مشکلات الکترود گرافیتی در ایران
- عدم سنجش کیفیت الکترود در ایران
- تحریمهای سازمان ملل
- تحریمهای آمریکا
- وجود واسطههای زیاد بین ایران و چین که در نتیجه عدم فروش مستقیم الکترود ناشی میشود (در نتیجه تحریم)
- فاصله 45 روزه ایران از چین و مدل پرداخت 30-70 که باعث میشود هزینه استهلاک سرمایه زیاد شود.
واردکنندگان الکترود
در نیمه دوم سال 1397 حدود ۵۶ هزار حواله واردات الکترود در کشور صادر شده که عمده آن به وارد کنندگان دیگر فروخته شد. فرایند برون سپاری خرید الکترود در کشور بسیار پیچیده است. چرا که منافع بسیاری در خرید آن نهفته است. قیمت هر تن الکترود، حتی با فرض قیمت میانگین آن یعنی 10 هزار یورو، تا ۱8هزار یورو افزایش یافت. تفاوت قیمت تحویل الکترودها به ایران به علت تحریم به اندازهای جذاب است که حتی در صورت انجام معاملات به صورت کاملا شفاف منافع بسیار زیادی را تامین کنند.
در کارخانههای فولادی بخش تامین الکترود تقریبا بستهترین بخش آن کارخانه است. به خصوص کارخانههای خصوصی با توجه به گردش مالی بالای این بخش از آن به عنوان یک ابزار مالی استفاده میکنند. در نتیجه یک زیستبوم پیچیده و غیرقابل نفوذ در حوزه واردات الکترود به وجود آمده است که منافع گستردهای در آن ایجاد کردهاند.
به محض آنکه اولین الکترود ایرانی تولید شود فشارها روی وزارت صمت برای ایجاد تعرفه بر الکترود گرافیتی بالا خواهد گرفت و ثبت سفارش منوط به تکمیل ظرفیت تولیدی خواهد شد. این موضوع مانند یک زلزله در زیستبوم واردکنندگان الکترود است. در نتیجه همواره مساله الکترود پیچیده و غیرقابل حل تصویر شده است. از جمله راههای پیچیده کردن آن میتوان به سپاره (پروژه) اردکان اشاره کرد.
مشکلات واردات الکترود گرافیتی به ایران
بنا به گزارش استیل مینت 440 میلیون دلار ارز 4200 تومانی در اختیار فولادسازان قرار گرفته است؛ اما اين رقم كافی نيست. اگر میانگین قیمت هر تن الکترود گرافیتی را 15000 دلار در نظر بگیریم صرفا میتوان به طور تقریبی 30000 تن الکترود یعنی میزان مصرف 4 ماه فولادسازها را تأمین کرد.
همچنین تولیدکننده اصلی الکترود هندی (گرافیت ایندیا) که معامله با ایران 6 تا 7 درصد درآمدش را در برمیگیرد، اظهار کرده باید ریسکهای احتمالی ناشی از تحریمهای آمریکا را بررسی کند، با این حال امیدوار است این سیاستها از بازار نفت به بازار سایر کالاهای صنعتی از جمله الکترود گرافیتی کشانده نشود.
در هر حال این شرکت با ایران قرارداد تأمین دارد که باید تا سپتامبر 2018 الکترود مورد نیاز ایران را تأمین کند. به این معنا که تحریمهای آمریکا فعلا اثر چندانی بر صنعت فولاد ایران نخواهد داشت. البته الکترود گرافیتی جز اولویتهای تحریمی دولت آمریکا در آبان ماه 1397 است که این امر باعث ایجاد مخاطره در تأمین الکترود گرافیتی خواهد شد.
در جدول زیر، حجم و ارزش واردات الکترود گرافیتی در سالهای ۹۵ تا ۹۷ را مشاهده میکنید.

منبع: برگرفته از کتاب جامع از نفت تا گرفت؛ مسئله الکترود گرافیتی